Τσακαλώτος: «Η επίθεση στην εργασία θα είναι το τέλος του “σιδηρού ανέμελου”»

Στην Εφ. Συν. μίλησε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος σχολιάζοντας θέματα της τρέχουσα επικαιρότητας.

Μεταξύ άλλων τονίζει ότι «αν η κυβέρνηση είχε δημοκρατική ευαισθησία δεν θα προσπαθούσε εν μέσω πανδημίας να καταργήσει δημοκρατικά κεκτημένα, ελπίζοντας να το κάνει χωρίς αντιδράσεις. Ο κόσμος όμως έχει δείξει ότι έχει ισχυρά δημοκρατικά αντανακλαστικά και ότι μπορεί να βρεθεί στον δρόμο τηρώντας τα υγειονομικά μέτρα.

Η λαϊκή συμμετοχή πρέπει να εξασφαλιστεί σε κάθε τομέα. Σε αυτή τη λογική ήταν οι προτάσεις που είχαμε κάνει για το Σύνταγμα, τα δικαιωματικά νομοσχέδια, αλλά και ο τρόπος που επιλέξαμε να διαβουλευτούμε την αναπτυξιακή μας στρατηγική. Εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πιέζουμε όχι μόνο για την ενίσχυση του Δημοσίου, αλλά κυρίως για να κάνουμε ηγεμονικό στην κοινή γνώμη ότι το Δημόσιο είναι μέρος και προϋπόθεση της λύσης. Και ηγεμονικό σημαίνει ότι για τα επόμενα 100 χρόνια κανένας υπουργός της Ν.Δ. δεν θα μπορέσει να ξεστομίσει τις φράσεις που έλεγε ο Αδωνις Γεωργιάδης για τη δημόσια υγεία το 2013».

Στην ερώτηση με ποιους τρόπους θα εξασφαλιστεί η λαϊκή συμμετοχή στην υπεράσπιση της δημοκρατίας ο κ. Τσακαλώτος απαντά:

Νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δείξει πολύ καλά αντανακλαστικά κατά τη διάρκεια της κρίσης. Οι προτάσεις «Μένουμε Ορθιοι» Ι και ΙΙ ήταν ένα συνολικό πλαίσιο πολιτικής που θα μας είχαν βοηθήσει να βγούμε και από την υγειονομική κρίση σε καλύτερη κατάσταση και ταυτόχρονα θα είχαμε αποφύγει την οικονομική καθίζηση που βλέπουμε από τα μέτρα της κυβέρνησης. Και όλα αυτά χωρίς να χρησιμοποιήσουμε την κρίση ως ευκαιρία για να περάσουμε αντιλαϊκές ρυθμίσεις όπως ο πτωχευτικός κώδικας, τα εργασιακά και άλλα. Η Ν.Δ. έρχεται σαν οδοστρωτήρας -όπως έλεγε προεκλογικά ο κ. Μητσοτάκης- να σαρώσει τα πάντα. Τώρα βάλανε στο στόχαστρο το 8ωρο. Όπως ο κεφαλικός φόρος τελείωσε τη Θάτσερ, έτσι η επίθεση στον κόσμο της εργασίας θα είναι η αρχή του τέλους του «σιδηρού ανέμελου». Θα φροντίσουμε εμείς για αυτό.

Ταυτόχρονα βέβαια διαμορφώνουμε και καταθέτουμε τις προτάσεις μας για την επόμενη μέρα, όπως κάνουμε με το πρόγραμμά μας. Γιατί δεν αρκεί να μη χειροτερεύουν οι ζωές των ανθρώπων, έχουμε υποχρέωση να τις βελτιώσουμε.

Αναφερόμενος στην ελληνική πρόταση για το Ταμείο Ανάκαμψης ο πρώην ΥΠΟΙΚ σχολιάζει:

Στο επίπεδο της Ελλάδας η πρόταση Ελλάδα 2.0 -που θα έπρεπε να λέγεται οικονομικά 1.01 γιατί δεν απέχει από μάθημα πρώτου έτους, όπως αναδείξαμε στη συζήτηση της προηγούμενης εβδομάδας- συνεχίζει και επιταχύνει την οικονομική πολιτική των τελευταίων 30 ετών. Για να πάρουμε ένα παράδειγμα από τα εργασιακά, η κυβέρνηση πράττει σαν όλο το αφήγημα της Ε.Ε. μετά το 1990 με τις διαδικασίες της Λισαβόνας και της Κοπεγχάγης να ήταν επιτυχημένο και να μην είχε οδηγήσει σε χαμηλούς και στάσιμους μισθούς, σε ανασφάλεια κ.λπ. Βασίζεται δηλαδή στην απαξιωμένη θεωρία τού trickle down ότι οι ανισότητες θα αντιμετωπιστούν από την κατάρτιση και την απορρύθμιση.

Στην ερώτηση για την ανάγκη «κουρέματος» των πανδημικών χρεών απαντά:

Εμείς έχουμε ένα συνολικό πλαίσιο για το ιδιωτικό χρέος, που έχει τεράστια σημασία για την ποιότητα και ποσότητα της ανάκαμψης της οικονομίας τα επόμενα χρόνια. Το σχέδιο που παρουσιάσαμε περιλαμβάνει φυσικά και μέριμνα για τα χρέη που έχουν δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Περιλαμβάνει όμως και ένα ολιστικό και μόνιμο πλαίσιο για το ιδιωτικό χρέος, το οποίο είχαμε αρχίσει να επεξεργαζόμαστε στο υπουργείο Οικονομικών από τις αρχές του 2019. Μάλιστα αυτό το πλαίσιο το είχαμε συζητήσει με τους θεσμούς και αναφορές σε αυτό έγιναν και στις εκθέσεις εποπτείας.

Μετά ήρθε η κυβέρνηση της Ν.Δ. και ο κ. Σταϊκούρας και αντικατέστησαν αυτό το σχέδιο με την αυτοδέσμευσή τους για κατάργηση της προστασίας πρώτης κατοικίας, κάτι που έκαναν πράξη, ενώ έφεραν και το πτωχευτικό.

Αυτό το σχέδιο και αυτές τις επεξεργασίες επί της ουσίας παρουσιάσαμε την εβδομάδα που μας πέρασε, επεξεργασίες που σκοπό έχουν να λυθεί το χρόνιο πρόβλημα του ιδιωτικού χρέους. Από εκεί και πέρα αν ήμασταν εμείς κυβέρνηση προφανώς και θα πιέζαμε για ευρωπαϊκές λύσεις και για το ιδιωτικό χρέος (γενικώς αλλά και ειδικά για το πανδημικό) όπως και για το δημόσιο. Η Ν.Δ. δυστυχώς δεν φαίνεται να έχει τέτοια αγωνία. Αλλωστε θυμάμαι ότι όταν το έκανα εγώ, φώναζαν «Γερούν γερά!».

Αναφορικά με τη σωστή στρατηγική για το νέο αναπτυξιακό πρότυπο και ποιο είναι το παραγωγικό μοντέλο που έχει ανάγκη η χώρα εξηγεί:

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι είναι υπέρ των επενδύσεων. Στην πραγματικότητα, όπως και παλαιότερα, συμμαχεί με συγκεκριμένους επιχειρηματίες, κάτι που διαφέρει κάπως από το βασικό της αφήγημα. Η Ν.Δ., που ως αντιπολίτευση είχε σημαία της τα μεσαία στρώματα, φαίνεται -και από το πώς σχεδιάζει να εκμεταλλευτεί τις δαπάνες από το Ταμείο Ανάκαμψης- να έχει τις ΜμΕ σαν φτωχό συγγενή. Το θέμα δεν είναι ποιος είναι υπέρ και ποιος κατά των επενδύσεων, αλλά το αναπτυξιακό σχέδιο που δίνει το πλαίσιο είτε για τις δημόσιες, είτε για τις ιδιωτικές, είτε για τις επενδύσεις από τον κοινωνικό τομέα. Το θέμα είναι αν δίνουν επιδοτήσεις ή δάνεια με αποκλειστικά κριτήρια των ίδιων των τραπεζών ή αν μπαίνουν και άλλες προτεραιότητες.

Σχετικά με το πως μπορεί η αντιπολίτευση να αντιμετωπίσει την κατάχρηση του κοινοβουλίου για μικροκομματικούς σκοπούς τονίζει:

Δεν πρόκειται μόνο για κατάχρηση εκ μέρους μιας κυβερνητικής πλειοψηφίας. Στην πραγματικότητα πρόκειται για κατάχρηση της ίδιας της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία μεταλλάσσεται σε μηχανισμό εξόντωσης των αντιπάλων ποινικοποιώντας την πολιτική ζωή με αστήρικτες κατηγορίες. Η αντιμετώπιση δεν μπορεί να είναι παρά μόνο πολιτική και αποκαλυπτική. Αλίμονο αν τους ακολουθούσαμε δηλητηριάζοντας την πολιτική ζωή του τόπου.

Σε ερώτηση για την επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη για πλήρη έλεγχο όλων των ανεξάρτητων θεσμών σημειώνει:

Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση ό,τι δεν μπορεί να ελέγξει το παρακάμπτει προκλητικά, αφού τα μεγάλα ΜΜΕ αποσιωπούν το γεγονός και συκοφαντούν την αντιπολίτευση. Με ρωτάτε αν ο κρατικός αυταρχισμός και η κρίση της δημοκρατίας είναι συμβατά με τον νεοφιλελευθερισμό; Δυστυχώς ,εδώ και μερικά χρόνια ο νεοφιλελευθερισμός κατάλαβε ότι τα συμφέροντά του δεν είναι συμβατά με τη δημοκρατία και προσχώρησε στο καθεστώς της μετα-δημοκρατίας, δηλαδή μιας εικονικής δημοκρατίας, μιας ολιγαρχίας. Αυτή ακριβώς την πολιτική υπηρετεί η Ν.Δ. στη χώρα μας, υποστηρίζοντας συνεχώς τη θέση ότι, αφού έχει εκλεγεί, δεν πρέπει τίποτα να την εμποδίσει να εφαρμόσει αυτό που η ίδια θεωρεί σωστό.

Ερωτηθείς για τη στροφή της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ προς τη μεσαία τάξη απαντά:

Κατά τη γνώμη μου η πολιτική απεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ έχει παραλήπτες μια πλατιά συμμαχία μεταξύ του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας με τα νέα μεσαία στρώματα, δηλαδή τους αυτοαπασχολούμενους, τη μικρή, πολύ μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα. Κατά τη γνώμη μου πάντα, αυτή είναι η προτεραιότητα και την ίδια στιγμή να μιλάμε για το γενικό συμφέρον. Για παράδειγμα τα διαταξικά ζητήματα της κλιματικής κρίσης, των ταυτοτήτων, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Δεν είμαι ανυπόμονος στην πολιτική, ούτε βιάζομαι για οριστικές κρίσεις, εφόσον μιλάμε για συμμαχία κομμάτων της Αριστεράς με εκείνα της Κεντροαριστεράς. Καταλαβαίνω την ανάγκη αυτοπροσδιορισμού και προστασίας της εκλογικής επιρροής κάθε δύναμης που καλούμε σε πολιτική συνεργασία σε κάποιο επίδικο. Βλέπω και τις αντίρροπες δυνάμεις που θέλουν συμμαχία με τη Ν.Δ. Στο τέλος της μέρας όλα θα κριθούν από τη δική μας επιμονή, τις δικές μας πρωτοβουλίες και σε κάθε περίπτωση από την πίεση της ίδιας της κοινωνίας για προοδευτική διακυβέρνηση.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών